Het valt niet mee om de nieuwe onderwatercamera goed te gebruiken. De meeste foto's van vissen zijn niet helder genoeg en te ver af. Liesbeth is wel goed in beeld te krigen maar wanneer je afdrukt is ze al weer voorbij. Ik blijk gemakkelijker te vangen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Dagen lang hebben wij een gast gehad, gehad want de laatste dagen zien we hem niet meer. Het is een typische volixe9re parkiet die hier tussen de kippen in een graantje meepikte. Best jammer dat'ie er niet meer bij is maar wel begrijpelijk met 3 katten en 2 honden die maar heen en weer rennen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 We zijn aan het bouwen. Nou ja…we, het is Russell met 3 mannen. We bouwen een slaapkamer aan ons blokhutje want we willen een afgesloten plek waar we vrij van muggen en vliegen even kunnen dutten, bijkomen en slapen. En met een airco erin zodat we ook de warmte de baas kunnen. Op de bijgaande foto's kun je zien hoe het werk vordert, ik geconcentreerd aan het telefoneren ben (materialen moeten besteld) en Liesbeth verhaal haalt bij Russell waarom het allemaal zo lang moet duren? Het is warm, erg warm en dan kun je niet het onderste uit de kan verwachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Zaterdag was een historische dag; de tewaterlating van onze roeiboot-met-hulpmotor. Het ging wonderwel makkelijk, hij was er zo af en konden we wegvaren. Eerst voeren we naar de doorsteek naar zee, de in/uitgang. Daar wisten we een mooi zandstrandje maar helaas was het al bezet door toeristen. Er lag een groot visnet uit en daar zat veel vis in want 3 pelikanen doken om en om het water in om zich te goed te doen aan de vis. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Een stukje terug was er ook een mooi strandje tussen de mangrove en daar strandden we even. We gingen uit de broek en hebben er heerlijk gezwommen. Toch ook even de manuele aandrijving getest een ook dat ging prima. Natuurlijk was Liesbeth ook een prima schipper maar wel was ik blij dat de meeuwen de ondieptes aangaven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Onderweg nog het anker getest en een grote schildpad zien zwemmen; Leuk! Op de terugweg het eilandje aangedaan waar de fregatvogels huizen. Iedere avond komen ze bij ons over om van zee naar dit eilandje te zweven. De mannetjes hebben rode keelzakken, rood van de paringsdrang.

 

 

 

 

 

 

 Zo was ons eerste maritieme uitstapje met eigen boot een succes. Ook zijn we nog even overboord gegaan in 'volle' zee om te testen of we er weer in kwamen..en dat lukte. 

 De boot kwam weer snel op trailer en hebben we dus een heel aardig nieuw speeltje!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Het valt niet mee om de nieuwe onderwatercamera goed te gebruiken. De meeste foto's van vissen zijn niet helder genoeg en te ver af. Liesbeth is wel goed in beeld te krigen maar wanneer je afdrukt is ze al weer voorbij. Ik blijk gemakkelijker te vangen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Dagen lang hebben wij een gast gehad, gehad want de laatste dagen zien we hem niet meer. Het is een typische voliére parkiet die hier tussen de kippen in een graantje meepikte. Best jammer dat'ie er niet meer bij is maar wel begrijpelijk met 3 katten en 2 honden die maar heen en weer rennen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 We zijn aan het bouwen. Nou ja…we, het is Russell met 3 mannen. We bouwen een slaapkamer aan ons blokhutje want we willen een afgesloten plek waar we vrij van muggen en vliegen even kunnen dutten, bijkomen en slapen. En met een airco erin zodat we ook de warmte de baas kunnen. Op de bijgaande foto's kun je zien hoe het werk vordert, ik geconcentreerd aan het telefoneren ben (materialen moeten besteld) en Liesbeth verhaal haalt bij Russell waarom het allemaal zo lang moet duren? Het is warm, erg warm en dan kun je niet het onderste uit de kan verwachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Zaterdag was een historische dag; de tewaterlating van onze roeiboot-met-hulpmotor. Het ging wonderwel makkelijk, hij was er zo af en konden we wegvaren. Eerst voeren we naar de doorsteek naar zee, de in/uitgang. Daar wisten we een mooi zandstrandje maar helaas was het al bezet door toeristen. Er lag een groot visnet uit en daar zat veel vis in want 3 pelikanen doken om en om het water in om zich te goed te doen aan de vis. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Een stukje terug was er ook een mooi strandje tussen de mangrove en daar strandden we even. We gingen uit de broek en hebben er heerlijk gezwommen. Toch ook even de manuele aandrijving getest een ook dat ging prima. Natuurlijk was Liesbeth ook een prima schipper maar wel was ik blij dat de meeuwen de ondieptes aangaven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Onderweg nog het anker getest en een grote schildpad zien zwemmen; Leuk! Op de terugweg het eilandje aangedaan waar de fregatvogels huizen. Iedere avond komen ze bij ons over om van zee naar dit eilandje te zweven. De mannetjes hebben rode keelzakken, rood van de paringsdrang.

 

 

 

 

 

 

 Zo was ons eerste maritieme uitstapje met eigen boot een succes. Ook zijn we nog even overboord gegaan in 'volle' zee om te testen of we er weer in kwamen..en dat lukte. 

 De boot kwam weer snel op trailer en hebben we dus een heel aardig nieuw speeltje!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kindje klein

Meisje fijn

Dat zij haar Papa en Mama mogen zijn!

Kindje klein

Meisje fijn

Dat zij haar Papa en Mama mogen zijn!

Hierbij een fotoimpressie van de Bruiloft van Thomas en Petra, met Heidi braaf op de arm van haar vader.

De Bruiloft werd gehouden op 't Oude Slot' van Heemstede.

 

Het was een prachtige zonnige dag, tussen vreselijke dagen met regen in. Een gezegend bruidspaar op een zonovergoten dag dus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierbij een fotoimpressie van de Bruiloft van Thomas en Petra, met Heidi braaf op de arm van haar vader.

De Bruiloft werd gehouden op 't Oude Slot' van Heemstede.

 

Het was een prachtige zonnige dag, tussen vreselijke dagen met regen in. Een gezegend bruidspaar op een zonovergoten dag dus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het goede antwoord op de prijsvraag "Wat stelt dit voor?" is natuurlijk 'een kunstwerk'.

Deze sinaasappelschillen zijn door de fotograaf dusdanig geschikt dat zij geschikt waren voor de foto, en zie…een fotografisch kunstwerk.

Maar er is natuurlijk de mogelikheid aanwezig dat de kandidaten dat al zagen en zich afvroegen "wat stelt dit kunstwerk voor?'. A3 deed een scherpe waarneming en dacht dat het sinaasappelschillen zijn waarvan een deel is uitgesneden. In dat geval zou de kunstenaar de foto 'Ledigheid' genoemd hebben, immers, degene die zijn tijd verdoet met schillen besnijden beoefend ledigheid, hij/zij verveeld zich kennelijk.

Thomas zag er een mannenkoor in, een prachtige waarneming die zijn hersens danig pijn gedaan moet hebben. "3 tellen vooraf" zou de titel zijn geweest. Een anonieme inzender, die overigens niet bij name genoemd wil worden, via de mail, veronderstelde een erotische voorstelling die niet nader gepreciseerd zal worden, de titel kan ik dan ook niet geven. Maar Petra spande de kroon met haar waarneming 'een nest jonge vogels'. Dat moet pijn gedaan hebben, die gedachte! Maar een mooie! Met uiteraard als titel  '( nog) niet voor de poes'.

Zo belanden we dan bij een belangrijk leermoment, namelijk het antwoord op de vaag van o.a. filosofe Mieke Telkamp; "Waar heen en waarvoor zijn wij op aard?". Het antwoord luidt dus; Door onze hersenen te gebruiken (in combinatie met wat ons hart ons ingeeft) een stapje verder te komen!

Op onderstaande foto kunt u zien hoe dicht Petra bij de werkelijkheid zat! 

 

Deze 3 jonge vogeltjes (waarvan er 1 het niet zal redden) ontdekte ik vandaag tijdens het watergeven in een palm. Ik roste wat oude takken weg en zag rommel in een tak opgehoopt en zou die juist even uitschudden. 

 

 

 

Hier naast de moeder van het stel, een          ChuChuby die toch even haar hoogste lied kwijt moest.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dan nog even uit geweest om de boortorens vast te leggen die in de Caracasbaai liggen om gerepareerd te worden. Toch wel leuk.

 

Nou, ben ff weg naar Nederland.

Tot later!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het goede antwoord op de prijsvraag "Wat stelt dit voor?" is natuurlijk 'een kunstwerk'.

Deze sinaasappelschillen zijn door de fotograaf dusdanig geschikt dat zij geschikt waren voor de foto, en zie…een fotografisch kunstwerk.

Maar er is natuurlijk de mogelikheid aanwezig dat de kandidaten dat al zagen en zich afvroegen "wat stelt dit kunstwerk voor?'. A3 deed een scherpe waarneming en dacht dat het sinaasappelschillen zijn waarvan een deel is uitgesneden. In dat geval zou de kunstenaar de foto 'Ledigheid' genoemd hebben, immers, degene die zijn tijd verdoet met schillen besnijden beoefend ledigheid, hij/zij verveeld zich kennelijk.

Thomas zag er een mannenkoor in, een prachtige waarneming die zijn hersens danig pijn gedaan moet hebben. "3 tellen vooraf" zou de titel zijn geweest. Een anonieme inzender, die overigens niet bij name genoemd wil worden, via de mail, veronderstelde een erotische voorstelling die niet nader gepreciseerd zal worden, de titel kan ik dan ook niet geven. Maar Petra spande de kroon met haar waarneming 'een nest jonge vogels'. Dat moet pijn gedaan hebben, die gedachte! Maar een mooie! Met uiteraard als titel  '( nog) niet voor de poes'.

Zo belanden we dan bij een belangrijk leermoment, namelijk het antwoord op de vaag van o.a. filosofe Mieke Telkamp; "Waar heen en waarvoor zijn wij op aard?". Het antwoord luidt dus; Door onze hersenen te gebruiken (in combinatie met wat ons hart ons ingeeft) een stapje verder te komen!

Op onderstaande foto kunt u zien hoe dicht Petra bij de werkelijkheid zat! 

 

Deze 3 jonge vogeltjes (waarvan er 1 het niet zal redden) ontdekte ik vandaag tijdens het watergeven in een palm. Ik roste wat oude takken weg en zag rommel in een tak opgehoopt en zou die juist even uitschudden. 

 

 

 

Hier naast de moeder van het stel, een          ChuChuby die toch even haar hoogste lied kwijt moest.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dan nog even uit geweest om de boortorens vast te leggen die in de Caracasbaai liggen om gerepareerd te worden. Toch wel leuk.

 

Nou, ben ff weg naar Nederland.

Tot later!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nederland was heerlijk om te zijn verleden maand, wat denk je, nog even en ik ben er weer! Mijn Jongste, Thomas, gaat trouwen met Petra! Heidi, mijn 1ste kleinkind, als Bruidsmeisje…wat een mens allemaal mee mag maken…!

Nu Liesbeth in Nederland hard aan het werk is moet ik hier wel de boel bijhouden, de natuur enzo. Voorwaar geen kleine, eenvoudige klus. Hierbij een impressie. Maar eerst even de prijsvraag met als beloning een eervolle vermelding alhier. Wat mag deze foto voorstellen?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals jullie zien is er weer een kloek met kuikens. Het waren er 5 maar nu zin er nog 3 over. Voorwaar een heel gedoe de kippen, deze kip heeft ergens in het struikgewas gebroed. Op dit moment broed er weer een kip apart in het 2de hok en er loopt in het grote hok 2 kloeken met maar 1 jong. Verder hebben we nog 2 kippen en haan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Liesbeth heeft wat proeftuintjes met sterk wisselend resultaat; de meloenen waren een succes net als de pompoenen, op het vorige logje kun je ze zien liggen. Nu komkommers; ik heb er 1 af kunnen plukken 25×5 cm groot en die smaakte en geurde geweldig lekker. Een plant met 3 kleine komertjes (geen spelfout!) heb ik onvakkundig om zeep geholpen en nu zijn er 2 vruchtbeginselen. Op een foto staat haar tuintje achter de boot die al op de trailer staat, ik heb hem er alleenig op moeten zetten ivm Lies haar absentie en Marijn vaker op zee zit dan aan wal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om te eindigen nog de papaya, die een hele verantwoordelijkheid is want zo zijn ze nog hard en onrijp, maar even later kunnen ze geel en te rijp zijn, zo verknoeide ik al 2 vruchten helaas; kijk je even Wimbledon en je bent te laat! De banaan is ook zo'n geval, er staat er weer 1 in bloei en er is een tros waarvan je kunt denken; laat ik de sores aan Liesbeth (als ik in Nederland ben en zij weer terug) of pluk ik ze nog voordat ik weg ga. Pluk ik ze dan rijpen ze zeer snel en wie heeft er dan wat aan als we samen 4 dagen in Haarlem zijn? Jullie hebben het zo langzaamaan wel door; ik heb het hier helemaal niet makkelijk hoewel sommigen denken (en schrijven) dat ik hier in het paradijs ben. Om te eindigen een Hermietkreeft (of is het gewoon een krab?) die een schelp als huis heeft. Hier kun je zien hoe die weer op zijn pootjes komt als hij (met een eetje hulp) omgevallen is. Deze kreeft is een regelmatige gast hier.

Nou de groeten! (geen idee aan wie maar feel free)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nederland was heerlijk om te zijn verleden maand, wat denk je, nog even en ik ben er weer! Mijn Jongste, Thomas, gaat trouwen met Petra! Heidi, mijn 1ste kleinkind, als Bruidsmeisje…wat een mens allemaal mee mag maken…!

Nu Liesbeth in Nederland hard aan het werk is moet ik hier wel de boel bijhouden, de natuur enzo. Voorwaar geen kleine, eenvoudige klus. Hierbij een impressie. Maar eerst even de prijsvraag met als beloning een eervolle vermelding alhier. Wat mag deze foto voorstellen?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals jullie zien is er weer een kloek met kuikens. Het waren er 5 maar nu zin er nog 3 over. Voorwaar een heel gedoe de kippen, deze kip heeft ergens in het struikgewas gebroed. Op dit moment broed er weer een kip apart in het 2de hok en er loopt in het grote hok 2 kloeken met maar 1 jong. Verder hebben we nog 2 kippen en haan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Liesbeth heeft wat proeftuintjes met sterk wisselend resultaat; de meloenen waren een succes net als de pompoenen, op het vorige logje kun je ze zien liggen. Nu komkommers; ik heb er 1 af kunnen plukken 25×5 cm groot en die smaakte en geurde geweldig lekker. Een plant met 3 kleine komertjes (geen spelfout!) heb ik onvakkundig om zeep geholpen en nu zijn er 2 vruchtbeginselen. Op een foto staat haar tuintje achter de boot die al op de trailer staat, ik heb hem er alleenig op moeten zetten ivm Lies haar absentie en Marijn vaker op zee zit dan aan wal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om te eindigen nog de papaya, die een hele verantwoordelijkheid is want zo zijn ze nog hard en onrijp, maar even later kunnen ze geel en te rijp zijn, zo verknoeide ik al 2 vruchten helaas; kijk je even Wimbledon en je bent te laat! De banaan is ook zo'n geval, er staat er weer 1 in bloei en er is een tros waarvan je kunt denken; laat ik de sores aan Liesbeth (als ik in Nederland ben en zij weer terug) of pluk ik ze nog voordat ik weg ga. Pluk ik ze dan rijpen ze zeer snel en wie heeft er dan wat aan als we samen 4 dagen in Haarlem zijn? Jullie hebben het zo langzaamaan wel door; ik heb het hier helemaal niet makkelijk hoewel sommigen denken (en schrijven) dat ik hier in het paradijs ben. Om te eindigen een Hermietkreeft (of is het gewoon een krab?) die een schelp als huis heeft. Hier kun je zien hoe die weer op zijn pootjes komt als hij (met een eetje hulp) omgevallen is. Deze kreeft is een regelmatige gast hier.

Nou de groeten! (geen idee aan wie maar feel free)